Biografia

Dramat w trzech aktach

Postacie:
Aktorka (około sześćdziesięcioletnia)
Reżyser, mąż Aktorki (trochę starszy)
Dziennikarz (młody, trzydziestoletni)

Akcja sztuki rozgrywa się współcześnie. Miejsce akcji: mieszkanie Reżysera i Aktorki oraz garderoba teatralna Aktorki. Reżyser i Aktorka są małżeństwem od kilkudziesięciu lat, czasy ich wielkiej kariery dawno minęły. Pewnego dnia Reżyser, chcąc przypomnieć się dawnej publiczności wpada na pomysł wydania własnej biografii. Małżeństwo zatrudnia dziennikarza, który ma im pomóc w napisaniu książki. Dziennikarz ma pomysł na popularną formę wywiadu-rzeki. Początkowo praca przebiega gładko - natchniony i egzaltowany Reżyser chętnie opowiada o swojej pracy i dokonaniach. Równie barwnie opisuje dzieciństwo, które spędził na Kresach. Właśnie pytanie o dzieciństwo wywołuje u aktorki histerię. Okazuje się, że była sierotą. Jej ojciec zginął w Oświęcimiu, a matka została zabita na Pawiaku. Praca nad biografią zostaje chwilowo przerwana. Reżyser stara się uspokoić żonę, która coraz częściej sięga po kieliszek i wygłasza „teatralne” monologi. Aktorka namawia męża, żeby w swojej książce ograniczyli się tylko do opisania kariery zawodowej i pominęli wyznania dotyczące ich życia osobistego. Reżyser uważa jednak, że nie mają niczego do ukrycia. Aktorka udaje przed mężem, że zgadza się na kontynuowanie pracy z Dziennikarzem. Przy okazji kolejnego spotkania traktuje go jak spowiednika - opowiada o koszmarze dzieciństwa i upokorzeniach, jakie musiała znosić. Wyjawia Dziennikarzowi także największą tajemnicę swojego życia. Nigdy nie kochała męża, ale był jej potrzebny - stworzył jej „legendę”, wykształcił i wykreował, czuła się przy nim bezpieczna. Mąż nie mógł mieć dzieci. Chcieli nawet zdecydować się na adopcję, ale ich zawodowe obowiązki zawsze były ważniejsze. Aktorka w czasie długiego pobytu męża za granicą miała romans z młodym mężczyzną - zaszła w ciążę. Chciała urodzić dziecko, ale jednocześnie bała się stracić męża. Zdecydowała się na aborcję - nigdy nie powiedziała o tym mężowi, od kilkudziesięciu lat ukrywa przed nim tę tajemnicę. Pod koniec spotkania Aktorce udaje się nakłonić Dziennikarza do rezygnacji z pracy nad książką, ale ten ma powiedzieć Reżyserowi, że to jego pomysł. Reżyser nie rozumie nagłej decyzji Dziennikarza. Niespodziewanie dla wszystkich Aktorka zaprasza Dziennikarza na spektakl do teatru i namawia go, żeby powrócił do pracy nad książką, tłumacząc swoją zmianę tym, że dzięki tym spotkaniom mogła zajrzeć w głąb siebie. Dziennikarz wyczuwa, że jest manipulowany przez Aktorkę, ale i tym razem zgadza się na współpracę. Ich spotkania nabierają innego charakteru: Dziennikarz coraz bardziej świadomy układów panujących w środowisku artystycznym, próbuje oddzielić grę od życia. Reżyser niezmiennie wygłasza swoje patetyczne teksty. Kiedy książka jest już ukończona i autoryzowana przez Aktorkę (znalazł się tam także wątek o usunięciu dziecka), kobieta znów zmienia zdanie - biografia nie powinna się ukazać. Dziennikarzowi tłumaczy, że praca nad książką, nie była czasem zmarnowanym - pozwoliła jej dokonać rozrachunku ze swoim życiem. Aktorka wyprowadza się z domu, ale Reżyser jest przekonany, że wróci - jest przyzwyczajony do zmiennych nastrojów żony. Wybaczył jej dawny romans i usunięcie dziecka. Rzeczywiście, niedługo potem Aktorka wraca do domu. Komunikuje Reżyserowi, że powinni zatrudnić kolejnego dziennikarza, który pomoże im spisać ich wspomnienia. Może tym razem uda się lepiej.... Sztuka Grzeli porusza ciekawe tematy - gdzie jest granica prywatności, jak można manipulować innym człowiekiem, czy można latami ukrywać tajemnicę przed najbliższymi. Dramat nie ma fabuły - rozgrywa się głównie w sferze dialogów. Bardzo ciekawie i barwnie jest napisana rola kobieca.

Recenzja "Dziennika teatralnego"